"ยุงตุง ฉะหวัดดีค่ะ" พาฝันทักทายทันทีที่ตุลย์กับเขมเดินเข้ามา
สายตาของตุลย์ปะทะกับสายตาของวิเวียน ต่างฟาดฟันกันทางสายตาทันที ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะละมามองเด็กหญิงตัวน้อยที่ทักทายเขาเสียงใส ส่วนเขมสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เซลีนเพียงคนเดียว ทำเอาคนถูกมองหลุบตาต่ำลงด้วยความขวยเขิน
"สวัสดีครับพาฝัน วันนี้แต่งตัวสวยจังเลยครับ" ตุลย์โน้มตัวลงมาจนใบหน้าหลอเหล่าเสมอกับใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กน้อย มือหนาสัมผัสแก้มใสเบาๆ
"คุงพ่อแต่งตัวให้พาฝังค่ะ ยุงตุงมากับใครคะ หย่อเหมืองยุงตุงเยย"
"ลุงเขมเป็นเพื่อนของลุงครับ" ตุลย์แนะนำ
"ฉะหวัดดีค่ะยุงเขม ยุงเขมเปงคุงหมอใช่ไหมคะ"
"ใช่ครับลุงเป็นหมอ ชื่อพาฝันเหรอครับ ชื่อก็เพราะ หน้าตาก็น่ารัก โตขึ้นต้องสวยเหมือนคุณแม่แน่ๆ เลย"
"ทุกคงก็บอกแบบนั้งค่ะ ใครๆ ก็บอกว่าพาฝังสวยเหมืองคุงแม่ ...น้าเชยีงขา คุงหมอคงนี้ใช่ไหมคะที่ทำให้น้าเชยีงหน้าแดง" พาฝันโต้ตอบเขมเจื้อย
