"วันนี้ลูกสาวพ่อปุณณ์ แม่นาว ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ" ปุณณ์มองลูกสาวที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หน้าระรื่นขณะรับประทานอาหาร
"คุณปู่ตามใจก็ต้องอารมณ์ดีสิ" ชะเอมว่า
"ถูกต้องค่าาาา" เสียงใสเอ่ยตอบพร้อมทั้งกางนิ้วโป้งและนิ้วชี้เหมือนตัวแอล ตอบโต้คนเป็นย่า ริมฝีปากบางระบายยิ้มกว้าง
"ไปปะเหลาะอะไรคุณปู่มาอีกล่ะคะพาฝัน ของเล่นเต็มห้องแล้วนะ" นาวถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
"ไม่ได้ขอของเย่งค่ะคุงแม่ พาฝังขอฟิ้ง"
"ห๊ะ!!!" นาว ปุณณ์ ปัณณ์ อุทานร้องออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ
"พาฝันขอฟลินต์มาทำอะไรครับ" ปัณณ์ถามหลานสาวด้วยความสงสัย
"ให้ฟิ้งมาเปงบอดี้การ์ดฉ่วงตัวของพาฝังค่ะอาปัง"
"แม่ว่าหาเพื่อนเล่นซะมากกว่ามั่งคะ" นาวว่า
"คุงแม่พูดเหมืองคุงย่าเยย พาฝังก็จะบอกคุงแม่เหมืองที่บอกคุงย่านะคะ ถ้าฟิ้งเปงบอดี้การ์ดฉ่วงตัวของพาฝัง ฟิ้งก็จะปกป้องพาฝัง แย้วก็เย่งกับพาฝังด้วย คุ้มค่ะคุงแม่"
"คุ้ม?" นาว ปุณณ์ ป
