"เซลีนเป็นยังไงบ้าง" วิเวียนร้องถามด้วยความเป็นห่วงทันทีที่เขมเข็นรถเข็นพาเซลีนออกมาจากห้องฉุกเฉิน
"เจ็บน่ะสิ โดนเย็บตั้งห้าเข็มแหนะ" เซลีนบอกปากยู่ หน้าม่อย ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าหมดฤทธิ์ยาชาจะเจ็บปวดมากขนาดไหน
"พี่ขอโทษที่ทำให้เจ็บตัว เรื่องค่าใช้จ่ายพี่จะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดเอง" ตุลย์บอกด้วยความรู้สึกผิด
"มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วป่ะ ความจริงต้องมีค่าทำขวัญ ค่าเสียเวลา ค่าชดเชยรายได้ แล้วอีกไม่กี่วันก็ต้องซ้อมเดินแบบ ถ้าซ้อมไม่ไหว ก็อาจจะโดนตัดสิทธิ์ขึ้นเวที อุ๊บ...อื้ออออ" วิเวียนจาระไนเรียกร้องค่าเสียหายแทนเพื่อนละเอียดยิบ ด้วยความรำคาญตุลย์จึงยกมือขึ้นปิดปาก อุดปากเธอไว้ให้หยุดพูด
"พูดปาก ปากดี ปากเก่ง คนเจ็บยังไม่พูดอะไรเลย ให้เซลีนเป็นคนเรียกร้องเองดีกว่าไหม ยัยจุ้นจ้าน โอ๊ะ...โอ๊ยยยยย!!! ...อ้าปากนะ ยัยตัวแสบ อ้าปากสิวะ!!!" ตุลย์ร้องลั่น เมื่อถูกคมเขี้ยวของวิเวียนกัดจมเขี
