บ่ายสามโมง…
แสงแดดยังอบอ้าวแต่เริ่มอ่อนแรง ลมจากสวนพัดกลิ่นกุหลาบจาง ๆ มาตามทางเดิน
คาริสากำลังจัดสายยางรดน้ำต้นไม้ พอได้ยินเสียงเรียกก็หันขวับทันที
“คุณริสา~ คุณริสา ไปตลาดกันเจ้า”
เสียงพี่ออมดังมาแต่ไกล พร้อมโบกมือเรียกยิ้มแป้น
“ตลาดเหรอคะพี่ออม? แต่ในตารางเขียนไว้สี่โมงไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ริสาต้องรดน้ำสวนกุหลาบนี่นา”
พี่ออมหัวเราะเบา ๆ “บะต้องหรอกเจ้า สวนกุหลาบ พี่ให้แก้วตาจัดการไว้หมดแล้ว แต้ ๆ เน้อ~”
คาริสาชะงัก “อ้าว… จริงเหรอคะ?”
“จ้ะ ไปตลาดกันเต๊อะ ไปซื้อตั๋วของมาทำกับข้าวเย็น”
คาริสายิ้มกว้าง “โอเคค่ะพี่ออม!” แล้วหันไปทางเดย์ที่ยืนพิงต้นส้มอยู่ไม่ไกล
“เฮียเดย์~ ไปตลาดกัน” เธอเรียกเสียงสดใส
เดย์เงยหน้าขึ้นมามอง “เธอก็ไปกับพี่ออมสิ”
คาริสาทำหน้ามุ่ยทันที “ได้ไง! เฮียก็ต้องไปสิ ริสาจะซื้อของเยอะมาก เฮียต้องไปช่วยถือของสิ~”
“นี่เห็นฉันเป็นเบ๊หรือไง?”เสียงทุ้มของเดย์เอ่ยขึ้นท
