ย้อนกลับไปสองวันก่อนวันประกวด…
เสียงพี่ออมดังมาจากหน้าบ้าน “คุณริสา~ คุณริสา อยู่ก่อเจ้า”
คาริสาที่นั่งกินข้าวอยู่กับเดย์เงยหน้าขึ้นทันที “เสียงพี่ออมนี่นา…”
ไม่นานนัก พี่ออมก็เดินยิ้มแป้นเข้ามาในบ้าน “คุณริสา ผู้ใหญ่บ้านมาหาเจ้า”
คาริสาขมวดคิ้ว “มาอีกแล้วเหรอคะ?”
“มาเจ้า เหมือนจะมาคุยเรื่องประกวดนางนพมาศตี้จะมีในวันลอยกระทงนี่ละ” พี่ออมพูดเสียงอ่อนโยนตามสไตล์คนเหนือ
“อ๋อ…ค่ะ เดี๋ยวริสาขอล้างมือก่อนนะคะ เดี๋ยวตามออกไปค่ะ”
พี่ออมพยักหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะเดินออกไป
จังหวะนั้นเอง เสียงของเดย์ก็ดังขึ้นเรียบ ๆ “อิ่มแล้วเหรอ”
“ค่ะ อิ่มแล้ว เฮียเพิ่งกินไปเองนี่ นั่งกินไปสิ ไม่ต้องตามริสาหรอก”
“ไม่ละ ฉันก็อิ่มแล้วเหมือนกัน”
คาริสาหันมามองค้อน “อ้าววว เฮียเพิ่งกินไปไม่กี่คำเองนะ”
“รู้มาก เป็นฉันหรือไง”
“เฮีย! ริสาก็แค่เป็นห่วง กลัวจะเป็นโรคกระเพาะตายเถอะ ถ้าปากยังเป็นแบบนี้ รู้งี้ไม่ห่วงหรอ
