“โรตจิต”

บ้านเกริงพล… ทันทีที่รถจอดสนิท เกริงพลก็เปิดประตูฝั่งตัวเองแรงจนดัง ปัง ก่อนจะรีบวกมาคว้าแขนคาริสาแบบไม่ให้ตั้งตัว เขาออกแรงดึงเต็มแรงเหมือนระบายอารมณ์ใส่เธอทั้งที่ยังไม่พูดคำใด. “มานี่เลย มึง!” คาริสาสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! อะไรของนายเนี่ย!” เธอพยายามดึงแขนกลับ แต่แรงของผู้ชายใหญ่กว่ามากจนเธอแทบล้มตามเข้าไปในบ้าน ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องรับแขก คาริสาก็สะบัดแขนออกทันทีด้วยความเจ็บและความอึดอัดที่สะสมมาตลอดงาน “เป็นบ้าอะไรอีก!” เกริงพลหันกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเดือดล้นจนเห็นเส้นเลือดปูดขึ้นลาง ๆ “ไอ้เหี้ยนั้น! มันเป็นใคร!?” เสียงเขาพุ่งขึ้นจนสะท้อนทั่วห้อง “กูเห็นนะ มึงมองมัน แล้วมันก็มองมึงกลับ นี่มึงคิดจะเล่นชู้ใช่ไหม!?” คาริสาอ้าปากจะเถียง แต่ยังไม่ทันได้พูด เพียะ! ฝ่ามือของเกริงพลฟาดลงบนแก้มเธอจนหน้าหัน แรงจนเธอแทบล้ม คาริสาหายใจสะดุดก่อนหันกลับมามองเขาด้วยน้ำตาคลอ ทั้ง