"คุณกับคุณแม่กลับลงไปทำงานเถอะค่ะ"
"แม่ลงไปเถอะครับเดี๋ยวผมจะดูอาการของเธอเอง"
"ถ้างั้นแม่ลงไปนะ ตาอัคก็อยู่เป็นเพื่อนน้องนี่แหละไม่ต้องลงไปหรอก" กลัวว่าเธอจะมีอาการแพ้ท้องตามมาเลยต้องให้ลูกชายอยู่เฝ้าดูอาการไปก่อน
"นอนกันไหมคะ" หลังจากท่านลงไปแล้วข้าวปุ้นก็ชวนเขานอน ไหนๆ ก็ไม่ได้ลงไปทำงานแล้ว
"คุณง่วงอีกแล้วเหรอ"
"อยากนอนกอดคุณค่ะ"
"พร้อมเสมอครับ" อัคคีพาเธอไปนอนที่ห้องนอนของเขาเพราะเห็นว่าเธออยากไปนอนห้องนั้น
หญิงสาวนอนตะแคงหนุนแขนของชายหนุ่มที่นอนหงายอยู่ ตอนนอนมือเธอก็ไม่อยู่นิ่งขยับต่ำลงมาวางช่วงกลางลำตัว
"อยากทักทายมันเหรอ"
"เปล่าสักหน่อย" ปากบอกไม่แต่มือก็ไม่ได้ขยับออก อัคคีเลยปล่อยให้เธอนอนจับอยู่แบบนั้นทั้งสองก็หลับไปพร้อมกัน ตื่นมาอีกทีมืดมากแล้วถ้าจะพาเธอกลับบ้านก็คงต้องฝ่ารถติด อัคคีเลยส่งข้อความไปบอกแม่ว่าจะค้างที่โรงแรม
"น้องใกล้มาหรือยังครับ" ทั้งสามรอทานข้าวอยู่
