บทที่ 47

1402 คำ

"หมาคาบไปแดก?" "ฉันหมายถึงสุนัขจะคาบไปรับประทานแล้วค่ะ" "คุณหมายความว่ายังไงคะ" จริงๆ ก็เข้าใจคำที่พูดอยู่หรอกว่ามันเป็นคำเปรียบเปรย แต่ลัลน์ลลิตไม่เข้าใจว่าหมาตัวนั้นคืออะไร "คุณรู้จักผู้หญิงที่ชื่อสรวงสุดาไหมคะ" "สรวงสุดา?" "ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจมากค่ะ เคยคบซ้อนระหว่างผัวฉันกับผัวคุณด้วย" "ห๊ะ? อะไรนะคะ?" เรื่องนี้ลัลน์ลลิตก็เพิ่งได้ยินนี่แหละ "อย่ามัวตกใจเลยค่ะ ตอนนี้แม่นั่นพาคุณเพลิงไปที่ไหนแล้วไม่รู้" อะไรวะเนี่ยเรามีงานเพิ่มอีกแล้วเหรอ เขาจะไปกับแฟนเก่าก็เรื่องของเขาสิ แต่ถ้าเธอจะปฏิเสธข้าวปุ้นมันก็ไม่สมบทบาทที่ตัวเองรับแสดงอยู่ในตอนนี้ "หยุดนะ!" เดินผ่านมุมนั้นมาก็เห็นทั้งสองฉุดกระชากลากกันอยู่ จำได้ว่าเคยเห็นผู้หญิงคนนี้พัวพันกับอัคคีเป็นผู้หญิงที่หน้าด้านมาก คบซ้อนก็ไม่ผิดแปลกหรอกมันแปลกตรงผู้ชายทั้งสองเป็นพี่น้องพ่อแม่เดียวกันนี่สิ "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ!" ลัลน์ลลิตเดินเข้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม