หลังจากที่ทุกคนทราบเรื่องก็รีบเข้ามาที่โรงพยาบาล
"ทำไมพวกเราถึงไม่รู้เลยว่าท่านป่วย?" และตะวันฉายก็เป็นอีกคนที่รีบมาที่นี่ ทีแรกยังไม่อยากจะเชื่อหูว่าท่านเสียแล้ว แต่พอมาเห็นกับตาถึงได้เชื่อ
"คุณแม่คะ เพราะผู้หญิงคนนี้คนเดียวเลยค่ะ ต้องการสมบัติของพ่อไม่ยอมพูดความจริงออกมา" เหมือนระฆังมาช่วย พี่ชายกำลังเค้นเอาความจริงเรื่องยาอยู่พอดีเลย
"ซัม!" ท่านจะไม่มองไปที่น้ำแข็งแล้ว แต่พอซัมเมอร์ชี้ไปทางน้ำแข็งทุกคนก็ตกใจกลัวว่าท่านจะจำเธอได้
"คุณน้าจำผู้หญิงคนนี้ได้ไหมคะ ผู้หญิงคนนี้คือลูกเมียน้อยของคุณน้าเองค่ะ"
"ยัยซัม!!" ถึงแม้ทุกคนจะพยายามห้ามแค่ไหนแต่ซัมเมอร์ก็พูดออกมา เพราะอยากให้น้ำแข็งอับอาย
ตะวันฉายมองไปดูเด็กสาวคนนั้นเอาแต่นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น ที่จริงนางจำได้ตั้งแต่แรกแล้ว แต่จะเอาความอะไรกับเด็กล่ะเพราะเด็กมันไม่ผิด นางเห็นว่าทุกคนพยายามปิดบังก็เลยทำเป็นว่ายังไม่รู้อะไร
"แม่ครับ"
