น้ำแข็งทำงานอยู่ในครัวและรอบนอกรอจนถึงช่วงสวดอภิธรรมถึงได้เดินเข้ามานั่งแอบอยู่ด้านหลังผู้คน
หลังจากพระสวดเสร็จก็เป็นเวลาที่ญาติมิตรทานข้าวร่วมกัน น้ำแข็งก็ช่วยงานอีกรอบ เธอลืมไปเลยว่าตัวเองหิวข้าวตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว จนถึงตอนนี้มีแค่น้ำที่ตกถึงท้อง แต่มันไม่รู้สึกหิวอีกแล้ว
จนผู้หลักผู้ใหญ่ค่อยๆ ทยอยกันออกไป พอเห็นว่าทางสะดวกน้ำแข็งก็เดินเข้าไปลาลุงบอกว่าพรุ่งนี้จะมาหาท่านใหม่
ซัมเมอร์ที่ส่งแขกอยู่มองไปเห็นน้ำแข็งอยู่ใกล้ๆ ศพของพ่อก็รีบเดินเข้ามาแต่ไม่ทัน น้ำแข็งก็แอบมองอยู่เหมือนกัน พอมาถึงก็ไม่เห็นน้ำแข็งอยู่แถวนี้แล้ว
"รักกันมากใช่ไหม" ตอนที่พูดสายตาซัมเมอร์มองจิกไปที่โลงศพของพ่อ ยังรู้สึกแค้นใจที่ท่านทำแบบนี้ลงไป ไม่บอกถึงอาการป่วยกับลูกๆ ยังพอว่า แต่ยกหุ้นที่สมควรจะเป็นของเธอให้กับมันไปเธอรับไม่ได้จริงๆ
หลังจากส่งแขกเสร็จแล้วซันเดย์ก็กลับมานั่งที่เดิม คนที่อยู่เป็นเพื่อนก็คือเพ
