"ไปตามตาเพลิงมารับลูกค้า" ตะวันฉายสั่งผู้ช่วยให้ไปตามลูกชายคนโตมารับรองลูกค้าแทน แล้วนางก็รีบเดินตามคู่นั้นออกไป
"ไปขึ้นรถ"
"คุณติดงานอยู่ไม่ใช่เหรอ กลับไปทำงานของคุณสิ" ขณะที่พูดมือเธอยังคงกุมท้องอยู่เพราะมันไม่หายจุกสักที
อัคคีเอื้อมไปจูงแขนเธอข้างที่ใช้กุมท้องแล้วพาเดินตามมาที่รถ
"ปล่อยก่อน" ข้าวปุ้นเลยใช้อีกข้างมากุมท้องไว้แทน
"คุณมีเหตุผลบ้างสิ ผมไม่ได้อยู่ในที่ลับตาคนสักหน่อย ผมก็คุยงานอยู่ในครัว"
"ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น"
"ข้าวปุ้นช่วยฟังเหตุผลหน่อยได้ไหม" เขาเห็นว่าเธอไม่ยอมเดินตาม กำลังจะหันมาพูดให้เธอเข้าใจ แต่พอหันมาก็เห็นเธอค่อยๆ ทรุดตัวลง
"พาน้องไปหาหมอเร็ว" ตะวันฉายตามออกมาทันพอดี
"มีอะไรครับแม่"
"อุ้มน้องสิ"
อัคคีช้อนร่างของเธอขึ้นมาแล้วก็รีบตรงไปที่รถ
มาถึงก็ไม่เห็นโกสินทร์อยู่รถ เขาเลยวางเธอไว้เบาะหลังกับแม่แล้วทำหน้าที่ขับรถเอง
โชคดีที่โรงพยาบาลอยู่ไม่ไกล
