"..........." ไม่คิดว่าเธอจะเล่นถึงขนาดนี้ แล้วเขาจะไปไงต่อดีล่ะ "ครับ.. เดี๋ยวผมออกไปซื้อมาให้" จะไม่ไปทำตามก็คงไม่ได้เพราะเดี๋ยวแม่เจ้าประคุณรุนช่องก็จะสงสัยอีก เพื่อหลานที่ยังไม่เกิดทนเอาหน่อยแล้วกันเพลิงเอ้ย
ลัลน์ลลิตเข้ามาในห้องนอนของเพลิงแล้วก็อดขำไม่ได้ สมน้ำหน้าอยากหาเรื่องเธอก่อนดีนักจะแกล้งให้เข็ดเลยคอยดูสิ
"ขำอะไรครับ" อัคคีพาข้าวปุ้นเข้ามาในห้องก็เห็นว่าเธอเอาแต่ขำ
"ก็คู่นั้นน่ะสิคะน่ารักดี"
"น่ารัก?" แสดงว่าเธอเชื่อแล้วใช่ไหม ภาวนาขอให้เชื่อทีเถอะ แต่คู่นั้นเล่นขนาดนี้แล้วไม่เชื่อได้ยังไง
"เสื้อผ้าของคุณเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปเก็บมาให้ วันนี้ใส่เสื้อของผมก่อนนะ"
เห็นอัคคีเอาชุดของเขาออกมาให้เธอใส่ ข้าวปุ้นก็นึกถึงเรื่องวันนั้น ทำลงไปได้ยังไงหน้าก็ยังไม่ล้างตามเขาไปถึงห้องประชุม แถมยังไปนั่งรอเขาในห้องทำงานอีก คิดแล้วก็อายย้อนหลัง ลูกนะลูกไม่น่าทำให้แม่ต้องเป็นถึงขนาดนี้เลย แต
