"คุณเข้ามาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง" เปิดไฟถึงรู้ว่าตอนนี้เขานอนอยู่บนเตียงและสภาพก็ดูไม่ได้เลย "ลุกนะคุณอัคคี ออกจากห้องฉันไป"
"อืมม" ตอนที่ร่างถูกเขย่าแรงๆ เขาก็รู้สึกตัวอยู่หรอก แต่แค่พลิกกายหันหลังให้
"คุณไม่ได้ยินหรือไงว่าแม่คุณพูดอะไรบ้าง เรื่องของเราสองคนมันเป็นไปไม่ได้แล้ว กลับไปหาแม่คุณเถอะ" ตอนที่เธอใช้แรงเขย่าร่างเขาอีกครั้งคนที่นอนหันหลังให้ก็หันมาดึงตัวเธอให้นอนลงไปข้างๆ "โอ๊ยปล่อยนะ!"
"ทำงานมาเหนื่อยๆ ไม่ง่วงหรือไงพูดอะไรนักหนา"
"นี่มันห้องฉัน ว่าแต่คุณเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง"
"ฉันง่วงจะตายอยู่แล้ว"
"เหม็นเหล้า! ไปกินอะไรมาเยอะแยะ"
"ถ้าไม่หยุดพูดฉันจะไม่นอนแล้วนะ"
"ไม่นอนคุณก็ออกจากห้องฉันไปสิ"
"ว่าจะเว้นให้สักวัน" จากที่คอพับอยู่เมื่อครู่เขาก็ชูคอขึ้นมากำลังจะก้าวขาขึ้นคร่อมแต่ไม่มีแรงมากพอ เมื่อคืนก็ใช้แรงไปกับเธอเยอะแล้วแถมคืนนี้ยังเมาอีก
"กระจอก ขี้คุย ปล่อยนะฉันจะไ
