ความคับแน่นภายในช่องทางของอินทิราเพิ่มมากขึ้น เธอรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างกำลังรุกล้ำเข้ามาในร่างกายของเธอ ความรู้สึกเจ็บปวดเริ่มแผ่ซ่าน แต่ก็มีความรู้สึกเสียวซ่านแทรกซ้อนเข้ามาด้วย
เมื่อท่อนเนื้อของเตชินท์เข้าไปจนสุด อินทิราก็กัดริมฝีปากแน่น น้ำตาเริ่มไหลซึมออกมาจากหางตา
"ผมขอโทษ..." เตชินท์กระซิบเสียงแผ่ว เขารู้สึกผิดที่ทำให้เธอเจ็บปวด
เตชินท์รอให้อินทิราปรับตัวอยู่ครู่หนึ่ง เขายังคงแช่แข็งท่อนกายไว้ภายในตัวเธอ ไม่ขยับเขยื้อน
เมื่อเห็นว่าอินทิราเริ่มคลายความเกร็งลงบ้างแล้ว เตชินท์ก็ค่อยๆ เริ่มขยับสะโพกอย่างช้าๆ เป็นจังหวะเนิบนาบ
"อื้อ..." อินทิราครางออกมาเบาๆ ความรู้สึกตึงแน่นเริ่มเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเสียดสีที่แปลกใหม่
เตชินท์ค่อยๆ เพิ่มจังหวะการเคลื่อนไหวให้เร็วขึ้นและลึกขึ้น อินทิราเริ่มหายใจถี่ขึ้น ร่างกายของเธอเริ่มตอบสนองต่อการรุกล้ำของเขาอย่างไม่รู้ตัว
เตชินท์เคลื่อนไหว
