ความเงียบปกคลุมห้องนั่งเล่นอีกครั้ง อินทิรายืนมองเตชินท์ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
"คุณจะนอนตรงนี้เหรอคะ" อินทิราถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
"อืม..." เตชินท์ครางรับในลำคอ โดยที่ยังคงหลับตาอยู่
อินทิรามองเขาด้วยความลังเลใจ เธออยากจะให้เขาไปนอนบนเตียงดีๆ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะลุกไหวหรือไม่
"ปลดกระดุมให้ผมหน่อย ผมอึดอัด" เตชินท์พูดเสียงพร่า ทั้งที่ยังหลับตาอยู่
"คะ?" อินทิราทวนคำด้วยความงุนงง
ไม่ทันใจ เตชินท์ใช้มือลูบหน้าอกตัวเองด้วยท่าทางหงุดหงิด เขาทำท่าเหมือนจะกระชากเสื้อ อินทิรารีบจับมือเขาไว้เพื่อห้ามไม่ให้เขากระทำรุนแรง
"ใจเย็นๆ นะคะคุณเตชินท์ เดี๋ยวฉันทำให้ค่ะ" เธอเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้เขาด้วยความกระอักกระอ่วนใจ นิ้วเรียวค่อยๆ ปลดกระดุมทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่แข็งแกร่ง
"เช็ดตัวให้ผมหน่อย เดี๋ยวสร่างแล้วผมจะขึ้นไปนอน" เตชินท์ละเมอเสียงเบา
อินทิราลุกขึ้นจากโซฟา หยิบผ
