ณ คฤหาสน์หลังงาม เตชินท์มาตามคำเรียกของผู้เป็นมารดา เขานั่งเหยียดกายอยู่บนโซฟาตัวยาวสีอ่อนในห้องนั่งเล่นโอ่โถง แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านเนื้อดี สร้างเงาอ่อนๆ พาดผ่านเฟอร์นิเจอร์หรูหรา คุณณหทัยนั่งประจันหน้าเขาบนโซฟาอีกตัวหนึ่ง ท่าทางสงบนิ่ง แต่แววตากลับฉายความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน บรรยากาศในห้องเงียบสงัด ราวกับรอคอยพายุที่กำลังจะมาเยือน
"แม่รู้มาว่าลูกให้ผู้จัดการไร่ไปพักอยู่ที่บ้านพักนั้นด้วยเหรอ" คุณณหทัยเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ
เตชินท์นิ่งเงียบไปชั่วครู่ ในใจครุ่นคิด เขาไม่เคยเอ่ยเรื่องความสัมพันธ์กับอินทิราให้มารดาทราบ หากคุณณหทัยรู้เรื่องนี้ได้ ย่อมเป็นฝีมือของรสรินอย่างแน่นอน
"แม่ทราบเรื่องนี้จากใครครับ" เตชินท์ถามด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ
คุณณหทัยเลิกคิ้วเล็กน้อย "มันไม่สำคัญว่าแม่รู้มาจากใคร ที่สำคัญคือแม่รู้แล้ว!"
"เธอพักอยู่ที่บ้านหลังนั้นในระหว่างที
