เป็นเวลาบ่าย แสงแดดเริ่มแผดจ้า คนงานต่างทยอยเข้ามาหลบพักผ่อนบริเวณโซนครัวริมไร่ เพื่อรับประทานอาหารกลางวันกันอย่างเอร็ดอร่อย อินทิรานั่งทานอาหารร่วมกับพวกเขาอย่างเป็นกันเอง
รสรินเดินมายังบริเวณนั้นด้วยสีหน้าลังเล ราวกับยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป
อินทิราสังเกตเห็นเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายบนใบหน้าของรสริน ก็พอจะเข้าใจได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงรู้สึกร้อนและเหนื่อยล้า อีกทั้งคงไม่คุ้นชินกับการใช้ชีวิตอยู่ในไร่ตลอดทั้งวันเช่นนี้
อินทิราลุกขึ้น หยิบแก้วเปล่า แล้วรินน้ำเย็นจัดจนเต็มแก้ว ก่อนจะนำไปวางไว้บนโต๊ะว่าง และเอ่ยเรียกให้รสรินมานั่งพัก
"มานั่งพักดื่มน้ำก่อนค่ะ" อินทิราบอกเสียงห้วนเล็กน้อย
รสรินชะงัก มองอินทิราด้วยความแปลกใจเล็กน้อยกับน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป แต่ด้วยความเหนื่อยล้าและกระหายน้ำ เธอจึงเดินไปยังโต๊ะและนั่งลง
"ขอบคุณค่ะ" รสรินยกแก้วน้ำเย็นจากอินทิราแล้วดื่มอึกใหญ่ ความเย็นสดชื่
