เตชินท์มาถึงร้านอาหารหรูใจกลางเมือง สวมสูทสีเข้มดูภูมิฐาน เขาแจ้งชื่อที่จองห้องอาหารส่วนตัวไว้กับพนักงานต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่บ่งบอกถึงความสุขที่ซ่อนอยู่ภายใน
ในห้องอาหารส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างประณีต เตชินท์พูดคุยกับพนักงานเสิร์ฟด้วยท่าทางกระตือรือร้น สั่งการถึงจังหวะเวลาในการนำเค้กวันเกิดออกมาเซอร์ไพรส์อินทิราเมื่อเธอมาถึงตามนัดหมาย แววตาของเขาเป็นประกายสดใสด้วยความคาดหวังถึงช่วงเวลาพิเศษที่กำลังจะมาถึง
ทว่า ความตั้งใจอันแสนหวานและความใส่ใจในทุกรายละเอียดที่เขาทุ่มเทให้กับเซอร์ไพรส์ครั้งนี้ กำลังจะกลายเป็นความว่างเปล่า โดยที่เตชินท์เองยังคงวาดฝันถึงรอยยิ้มแห่งความสุขของคนที่เขารัก โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขาเตรียมไว้อย่างดี กำลังจะสูญเปล่าอย่างไร้ร่องรอย
ณ ไร่องุ่นชมดาว อินทิราเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณปู่ต้นองุ่น ต้นองุ่นเก่าแก่ที่เธอเคารพรักราวกับญาติผู้ใหญ่ ลำต้นที่แข็งแรงและกิ่งก้านที่แผ่
