(เช้าวันถัดมา)
ตอนนี้ฉันหยุดยืนอยู่หน้าที่ทำงาน แต่ก่อนจะเข้าไปนั้นฉันขอระบายอะไรสักอย่างก่อน
“บ้าจริง ไอ้พี่เวร ไอ้หื่น ไอ้...บ้าอำนาจ” ฉันสบถเบา ๆ ออกมาเป็นฉาก ๆ แน่นอนว่าก็คุมเสียงไม่ให้คนที่เดินผ่านไปมาได้ยินหรอก และไอ้ที่ว่าฉันก็หมายถึง คุณภาคิน นั่นแหละ
เมื่อวานเขาสั่งให้ฉันลาหยุดไปหนึ่งวัน พวกคุณคิดว่าเขาทำแบบนั้นเพราะอยากให้ฉันได้พักผ่อนใช่ไหม แต่เปล่าเลย...ตรงกันข้ามต่างหาก เขาเองก็ลางานแล้วก็ตักตวงความสุขจากร่างกายของฉันทั้งวันทั้งคืนนะสิ ดีหน่อยว่าเขายังพอมีสำนึกอยู่บ้างที่ฉันขอร้องว่าอย่าทิ้งร่องรอยอารยธรรมบนเรือนร่างให้กันเพิ่มอีก
หึ...จะว่าไปเมื่อวานฉันตกเป็นเบี้ยล่างก็จริง แต่ยังไงฉันก็ฝากร่องรอยอารยธรรมไว้ให้เขาบ้างแถมยังเป็นจุดที่เห็นเด่นชัดอีก เชื่อเลยว่าเช้านี้เขาต้องวิ่งวุ่นหาอะไรมาปกปิดมันไม่งั้นโดนถามว่าไปทำอะไรมาแน่ และที่สำคัญเย็นนี้เขาต้องไปงานครอบครัวของตัวเอง
