(ตกเย็น)
เมื่อเลิกงานฉันที่กำลังยืนอยู่หน้าบริษัทเพื่อกลับบ้านไปแต่งตัว จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าไม่มีชุดสวย ๆ ให้ใส่เลย อีกอย่างคุณภาคินก็พูดว่าวันนี้จะไปด้วยกัน ดังนั้นฉันเลยคิดว่าถ้าเขาอยู่แถวนี้ คงจะดีถ้าไปด้วยกันและให้เขาช่วยเหลือ อย่างน้อยการแสดงเป็นสามีภรรยาก็ต้องเริ่มจากชุดคู่ก่อนรึเปล่า
“โทรหาเขาหน่อยละกัน” ฉันหยิบมือถือขึ้นต่อสายหาเขา ไม่นานปลายสายก็รับ
(ว่าไง...) น้ำเสียงราบเรียบรับสายอาจเพราะรู้ว่าฉันโทรหาเขา แต่ไม่ทันที่ฉันจะง้างปากพูดหวานกับเขา เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งก็ลอดผ่านสายเข้ามา
((คุณภาคินคะ เลือกชุดนี้ดีไหมคะ รินดาว่ามันเหมาะกับคุณมากเลยนะ))
มือที่ถือโทรศัพท์ฉันเย็นเหยียบขึ้นมาทันที ธุระที่ว่า...คือการออกไปซื้อชุดไปงานกับผู้หญิงอื่นอย่างยัยรินดางั้นเหรอ
“มินนี่แค่โทรมาบอกว่าเลิกงานแล้วค่ะ” ฉันหยุดหายใจเข้าออกครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อ “กะจะถามว่าพี่ว่างไหม แต่ดูเหมือน
