บรรยากาศก่อนหน้าของฉันว่าแย่แล้ว แต่ตอนนี้เหมือนจะแย่ยิ่งกว่า เมื่อคุณวายุเดินก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าเราสองคน พานทำให้บรรยากาศรอบ ๆ กายเย็นเหยียบลงทันที เขาทำทียกแก้วไวน์จิบอย่างใจเย็น ก่อนจะเดินเข้ามาอีกนิดเพื่อพูดบางสิ่งให้ได้ยินกันสามคน
“ไม่เจอกันนานนะครับคุณภาคิน...ไม่คิดเลยนะครับว่าคุณจะโชคดีได้แต่งานกับเธอ”
“งั้นเหรอครับ แต่ดูคุณวายุ จะรู้สึกไม่ได้ยินดีขนาดนั้น เพราะแม้แต่วันแต่งก็ไม่เห็นมาร่วมงาน” คุณภาคินตอบกลับนิ่มๆ
“นั่นสิครับ เอาจริง ถ้าไม่ติดว่าช่วงนั้นผมอยู่ต่างประเทศ บางทีการแต่งงานที่ทำให้คุณต้องจำใจแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น ผมรู้สึกแย่จริง ๆ ครับ รู้แบบนี้ผมควรจะมาตั้งแต่ตอนนั้นเพื่อแบกรับมันเอง”
คำพูดที่คุณวายุพูดออกมา พานทำให้ฉันตกใจ มือที่กอดอกอยู่เริ่มสั่นเล็ก ๆ พลางคิดในใจ
‘คุณวายุ...เขารู้ว่าการแต่งงานนี้เป็นเพียงข้อตกลงและสัญญาที่เพื่อช่วยมินนี่เท่านั้น’
ความลับเรื
