พอเขาพูดแบบนั้นฉันคิดไปไกลแล้วว่าของขวัญที่เขาพูดถึงต้องหมายถึง ลำเอ็นเขาแหง ๆ
‘แต่ว่าฉันยังไม่พร้อมนี่’
“ยังไม่สอดใส่ได้ไหมคะ ฉันเจ็บเข่าเจ็บศอกไปหมดแล้ว”
“อันนี้ไม่เจ็บแน่นอนครับ ไหนกล่องสีแดงนั่นอยู่ไหนนะครับ”
“นี่ค่ะ...” ฉันเอื้อมไปหยิบกล่องแดง ๆ ที่ตอนแรกฉันถือมันไว้แล้ว แต่เพราะเขาเล่นพิเรนทร์ฉันเลยเขวี้ยงมันไปที่เบาะนั่ง “ว่าแต่มันคืออะไรคะ” ฉันที่นั่งอยู่บนตักเขาเอียงหน้าไปมองซึ่งเขาเกยคางที่ไหล่ฉันอยู่
“เปิดดูสิครับ” ฉันเลิกคิ้วสงสัย แต่ก็ทำตามที่เขาบอก เปิดกล่องนั้นออกมา เอาจริงตอนแรกฉันคิดว่ายังไงก็แหวนแน่ ๆ แต่เปล่าเลย เพียงมันปรากฏในสายตา ใบหน้าฉันก็เต็มไปด้วยคำถามว่า
‘มันคืออะไร’
ฉันเลิกคิ้วมองเขาพร้อมกับหยิบสิ่งนั้นออกจากกล่อง มันเป็นอุปกรณ์อะไรสักอย่าง เป็นสายยาวมีส่วนกลมมนเล็ก ๆ รูปร่างเหมือนไข่ตรงปลาย แต่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันคืออะไรแล้วเอาไว้ทำอะไร
“พี่ มันคื
