“ว่ามาสิ”
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา พี่ธีเคยรักอายบ้างไหม”
“…”
คนถูกถามยืนนิ่ง สีหน้าราบเรียบ สายตาอ่านไม่ออก ปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ พร้อมกับให้ความเงียบงันอันแสนอึดอัดคือคำตอบ กระทั่งอารญาพยักหน้าทั้งน้ำตา
“อายเข้าใจแล้ว ต่อไปนี้พี่ธีสบายใจได้ อายสัญญาว่าจะไม่มาให้เห็นหน้า และจะไม่ทำให้รำคาญใจอีก”
เขาทิ้งให้เธออยู่ในห้องเพียงลำพัง อารญานั่งร้องไห้อยู่สักพัก ก่อนจะแต่งตัว แล้วเดินออกจากห้องอีกฝ่าย ทว่าพอก้าวลงไปถึงห้องโถงเธอกลับต้องตัวชาวาบ ขาตาย ปวดหนึบที่หัวใจประหนึ่งมีค้อนกระหน่ำทุบตี นัยน์ตาร้อนผ่าว กับภาพบาดตาที่เห็น ธีรเดชกำลังนั่งคุยกับมนธิราด้วยท่าทางมีความสุข ทั้งสองปรายตามองส่วนเกินอย่างเธอแค่นิดหน่อย ธีรเดชเมินไปอีกทาง ในจังหวะที่เธอเดินผ่านหน้า ส่วนมนธิราถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ เดาว่าอีกฝ่ายคงกลัวเธอจะไประราน โวยวาย หรือทำร้ายร่างกายเหมือนอย่างเก่า
แต่ไม่หรอก อารญาจะไม่ทำอ
