“ลูกจัน...”
ชิดจันทร์ชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าไปในลิฟต์เพราะมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นเบื้องหลัง หันไปก็เจอกับอดีตคนรักที่ไม่รู้ว่ามาดักรอเธออยู่นานแค่ไหนแล้ว
“รัฐ”
“ขอผมคุยด้วยหน่อยสิครับ”
รัฐปกคว้ามือเล็กมากุมไว้ เธอหันมองซ้ายขวาเห็นหนุ่มสาวกลุ่มใหญ่กำลังจะเดินมาทางนี้จึงรีบดึงเขาเข้าไปในลิฟต์
“คุณมีอะไรอีกคะรัฐ ลูกจันว่าเราน่าจะคุยกันรู้เรื่องแล้ว”
ชิดจันทร์ยิงคำถามใส่อดีตคนรักทันทีที่ประตูห้องปิดลง เขาขยับเข้าหาแล้วคว้ามือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้อีกครั้ง แต่เธอกลับขยับถอยหนีแม้จะไม่สามารถสลัดมือออกได้ก็ตาม
“ปล่อยลูกจันก่อนค่ะ”
“ไม่ปล่อยครับ ผมคิดถึงลูกจัน ผมขอโทษ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม”
เขาคว้าเธอเข้ากอด แต่คนที่เคยยินยอมอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนเป็นนิจกลับแข็งตัวฝืน ทั้งยังพยายามผลักไสเขาออกอีกต่างหาก
“ไม่ค่ะ เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว ลูกจันไม่อยากกลับไปเสียใจเพราะคุณอีก”
“
