“ไปค่ะ พี่คนสวยไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน” ลีน่าจับไปที่มือเกรซและเอ่ยชวนพี่คนสวย เกรซทำเพียงส่งยิ้มจาง ๆ ไปให้เด็กน้อย
“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ใส่ชุดนี้ได้” ในใจได้แต่คิดว่าเธอไม่เหมาะกับของแพง ๆ แบบนั้นยิ่งถ้าเป็นชุดของภรรยาเขาเธอยิ่งไม่ควรใส่
“จะอยู่ทั้งที่เลอะเทอะเหมือนลูกหมาแบบนี้หรือไงจะต้องให้ฉันพูดไหมว่าเธอ…” เวหาบอกเกรซเสียงแข็ง เขาหยุดคำพูดลงและมองลงไปยังช่วงล่างของเธอแพนตี้สีดำที่เธอใส่มาเมื่อวานเขาฉีกมันขาดเองกับมือ…
“ปะป๊า!! ทำไมต้องดุพี่คนสวยด้วยคะ“ ลีน่าจมูกกับปากถึงกันทันทีเสียงดุ ๆ ของปะป๊าทำให้เธอต้องเท้าสะเอวมองปะป๊าเวหาอย่างเอาเรื่อง
“พี่คนสวยไปกันค่ะไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันชุดที่หม่ามี๊เอามาให้สวยมาก ๆ เลยนะคะแล้วพี่คนสวยชื่ออะไรเหรอคะ” ลีน่านึกขึ้นได้ว่าลืมถามชื่อ เด็กน้อยเอียงคอรอคอยฟังชื่อพี่คนสวยอย่างตั้งใจ
“พี่ชื่อเกรซค่ะ คนตัวเล็กนี่ล่ะคะชื่ออะไร”
“หนูชื่อลีน่าค่ะ แล้วพ
