เช้าวันใหม่..
[เวลา 06:00 น.]
เวหาตื่นตั้งแต่เช้านอนมองคนในอ้อมกอดที่เขานอนกอดเอาไวทั้งคืน ใบหน้าสวยซุกเข้าหาอกอุ่น ๆ แขนเรียวกอดรัดเขาเอาไว้แน่น…
ความเงียบสงบในยามเช้าทำให้เวหาไม่อยากจะขยับตัวไปไหน เขาทอดสายตามองใบหน้าสวยที่ยามหลับไหลดูไร้พิษสง แตกต่างจากตอนตื่นที่มักจะคอยตั้งป้อมใส่เขาเสมอ แขนเรียวของเกรซที่กอดรัดเขาไว้แน่นคงเป็นเพราะความหนาวของเครื่องปรับอากาศ และสัญชาตญาณที่โหยหาความอบอุ่นโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง
เวหากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกนิด กลิ่นหอมจาง ๆ จากกลุ่มผมของเธอทำให้เขาเผลอฝังจมูกลงไปเบา ๆ หัวใจที่เคยแห้งแล้งกลับพองโตอย่างบอกไม่ถูก เขารู้ดีว่าถ้าเธอตื่นมาเห็นสภาพนี้ เขาคงโดนผลักไสไม่ต่างจากขยะชิ้นหนึ่ง แต่นาทีนี้ขอเขาตักตวงความสุขที่เปราะบางนี้ไว้ก่อน
"อื้อ..." เกรซครางเบา ๆ ในลำคอ ร่างบางขยับซุกเข้าหาอกแกร่งมากกว่าเดิมจนหน้าผากมนชนเข้ากับปลายคางของเขา เวหาลอบยิ้ม
