หลังมื้อเช้าอันแสนอบอุ่นจบลง…
ขบวนเดินทางตัวน้อยก็นำทีมโดยลีน่าและฟาเดียที่สะพายกระเป๋าเป้ใบจิ๋ววิ่งร่าไปรอที่รถตู้สีดำคันเดิม เกรซเดินตามออกมาด้วยความรู้สึกที่เบาลงกว่าตอนแรก ๆ อย่างเห็นได้ชัด แต่อาจเป็นเพราะชุดเดรสสายเดี่ยวที่ 'โป๊' ในสายตาของคนตัวโตข้าง ๆ ทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนักเวลาที่เขาคอยจ้องมอง
“เดินทางปลอดภัยนะลูก เวหาดูแลน้องกับหลานดี ๆ ด้วยล่ะ” แม่ทอรุ้งลูบต้นแขนเล็กเบา ๆ พลางหันไปบอกลูกชาย
“ครับ…แม่ไม่เปลี่ยนใจไปด้วยกันแน่นะ”
“ไม่แล้วจ้ะ…แม่มีนัดไปสปากัน”
“ครับงั้นผมไปก่อนนะครับ”
เวหายกมือไหว้ลาผู้เป็นแม่ ก่อนจะหันไปสบตาร่างบางที่ยืนเกร็งอยู่ข้างๆ เขาถือวิสาสะคว้าข้อมือเล็กให้เดินตามไปที่รถโดยไม่สนสายตาพ่อบ้านแม่บ้านที่แอบอมยิ้มกันเป็นแถว
“คุณเกรซน่ารักมาก ๆ เลยเหมาะกับคุณเวหาของป้าที่สุด” ป้าแม่บ้านเอ่ยขึ้น แม่บ้านทุกคนที่นี่รู้จักสนิทสนมกับเกรซและข้าวหอมดีเพรา
