หลังแยกย้ายกันเข้าห้องนอน ทั้งบ้านก็เงียบกริบ
ในห้องของไคเลอร์ ไฟหัวเตียงถูกเปิดไว้สลัวๆ เสียงทีวีดังคลอเบาๆ จัสมินซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนเขา แขนแข็งแรงของชายหนุ่มโอบรอบเอวเล็กไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เธอพาดขาไว้บนตัวเขาอย่างเคยชิน แก้มแนบอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจเต้นสม่ำเสมอ
“ง่วงยังครับที่รัก ”เขาถามเสียงทุ้มเบาๆ
“ยัง… ขออีกตอนนึง” เธอพึมพำ ทั้งที่ตาเริ่มปรือ
ไคเลอร์ยิ้มมุมปาก มือใหญ่ลูบผมเธอช้าๆ ภาพในจอทีวีเคลื่อนไหวไปเรื่อยๆ แต่ทั้งคู่แทบไม่ได้สนใจนัก ต่างคนต่างเพลินกับความอบอุ่นของกันและกันมากกว่า
ผ่านไปพักใหญ่
“โอ๊ยยยยย!!!”
เสียงร้องลั่นดังมาจากห้องข้างๆ
ทั้งสองสะดุ้งเฮือก จัสมินผงกตัวขึ้นทันที ไคเลอร์ลุกพรวดหน้าตาตื่น
“เสียงฟิลิกซ์!”
เขาวิ่งออกจากห้องตรงไปยังห้องฟิลิกซ์ จัสมินรีบตามไปติดๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นฟิลิกซ์นั่งอยู่บนเตียง หน้านิ่วคิ้วขมวด มือกุมเป้าก
