ร่างบางยังหอบถี่อยู่ใต้ร่างสูง อกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจที่ยังไม่กลับมาเป็นปกติ
ฟิลิกซ์มองเธอด้วยสายตาหลงใหล ลึกจนเหมือนจะกลืนเธอเข้าไปทั้งตัว
ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ข้างสะโพกบางช้าๆ คล้ายกำลังปลอบโยน แต่ในขณะเดียวกันก็เหมือนกำลังย้ำเตือนว่ามันยังไม่ได้จบเพียงเท่านั้น
“มองหน้าผมครับหมอ..” เสียงพร่าเอ่ยเบาๆ
เธอเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเงยหน้ามองเขาตามคำสั่ง ดวงตาฉ่ำวาวจากอารมณ์เมื่อครู่ยังสั่นไหวไม่หยุด
ชายหนุ่มโน้มตัวลงจูบเธออีกครั้ง
คราวนี้จูบหนักแน่นกว่าเดิม ลึกและยาวนาน ราวกับกำลังดึงเธอกลับเข้าสู่ห้วงอารมณ์เดิมอย่างช้าๆ
จ้วบ…จ้าบ…
“อื้อ…”
มือหนาเลื่อนจับขาเรียวอ้าออกกว้าง และขยับเข้าใกล้อย่างระมัดระวัง ผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวถูกดึงออก เผยให้เห็นแก่นกายอันคับใหญ่ที่ชี้โด่แข็งขืนจนปวดหนึบ รายล้อมด้วยเส้นเลือดปูดโปน หมอสายรุ้งเม้มปากแน่น ความใหญ่โตทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง
