“ที่หมอบอกว่าไว้ใจผม ความจริงหมอแค่รักษาน้ำใจผมใช่ไหม ความจริงหมอไม่เคยคิดที่จะตามผมไปกรุงเทพตั้งแต่แรก ”
เขาถามเสียงพร่า แต่ชัดเจนว่าเขาทบทวนมาแล้วทั้งวันจริงๆ
“ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นละคะ ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย คุณก็ตัดสินใจแทนฉันไปหมดแล้ว ”
หมอพูดเสียงติดดุ แอบโมให้เขานิดนึง
“ผมไม่รู้ ”
หมับ…
อยู่ๆคนเมาก็กอดเธอเฉยเลย และก็กอดแน่นด้วยนะ
ฟอด…
มีสูดดมช่วงไหล่ด้วย หมอถึงกับขนลุกไปหมด จะผลักออกก็กลัวจะหาว่ารังเกียจ ยิ่งดื่มหนักเพราะเรื่องนี้อยู่แล้วด้วย
“ฉันบอกคุณว่าขอเวลาอีกซักนิด แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าจะไม่ไป ”
“งั้นหมอบอกมาเลยครับ ใบลาผมใกล้จะหมดอายุแล้ว กลับไปครั้งนี้คงไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกง่ายๆ
ถ้าไม่โดนยิงอีกรอบ ”
“พูดอะไรแบบนั้นคะ มันเป็นลางไม่ดีรู้มั้ย ”
หมอเอ็ดเขาเบาๆ
“ หมอไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลย ตอบผมมาก่อน
ว่าสรุปแล้ว หมอจะไปกับผมรึเปล่า หรือตัดสินใจจะอยู่ที่นี
