กำไลข้อมือแบรนด์หรูเส้นบางสะท้อนแสงระยิบระยับถูกยื่นมาตรงหน้าเธอ
เธอมองมันนิ่งๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขา
“ซื้อให้ฉันทำไม”
น้ำเสียงเจือความตกใจ
“นี่มันราคาเท่ากับเงินเดือนนายทั้งเดือนเลยนะ ฉันก็มีตั้งหลายอันแล้ว นายไม่เห็นต้องสิ้นเปลืองเลย”
ไคเลอร์ยิ้มบางๆ ไม่ได้รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย
“ผมอยากให้ครับ”
เสียงเขานิ่ง แต่จริงจังเหมือนมีอะไรในใจมากกว่านั้น
“และรับรองว่ามันไม่เหมือนใครแน่นอน ”
เขาพลิกกำไลให้เธอดูด้านใน
ตัวอักษรเล็กๆถูกสลักไว้อย่างประณีต
เป็นชื่อของเขา… กับชื่อของเธอ
ไคเลอร์&จัสมิน
จัสมินนิ่งไปเล็กน้อย
“คุณหนูช่วยรับไว้ได้ไหมครับ”
เธอมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนรอยยิ้มจะค่อยๆปรากฏ
“ถ้าอยากให้ฉันรับไว้…”
เธอยื่นข้อมือออกไปตรงหน้า
“นายก็ใส่ให้ฉันสิ”
ไคเลอร์หลุดยิ้มทันที
มือใหญ่ประคองข้อมือบางอย่างทะนุถนอม
เขาค่อยๆสวมกำไลลงบนข้อมือเธออย่างช้าๆ
นิ้วสัมผัสผิวเนียนอ
