มื้ออาหารแสนอร่อยกับคนที่ถูกใจ ดำเนินไปเรื่อย ไวน์ขาวถูกรินครั้งแล้วครั้งเล่าจนพร่องไปเกินครึ่ง
ดื่มไปดื่มมา ไหงตอนนี้คุณหนูนั่งคลออยู่บนตักเขาแล้ว ไม่พอยังเอนซบอกกอดคอเขาไว้แน่น
“ไคเลอร์..ตัวนายห๊อมหอม..”
ยัยคุณหนูของเขาเมาแล้วเรื้อนชิบหาย เขาทำอาหารในครัวตั้งนานสองนาน เอาอะไรมาหอมก่อน
“ผมว่าจมูกคุณหนูมีปัญหาแล้วครับ ตัวผมมีแต่กลิ่นอาหาร ”
“หือ… ทำไมนายชอบขัดใจนักนะ ฉันบอกว่าหอมมันก็ต้องหอมสิ ”
“ครับ…หอมก็หอม ”
“นายน่ารักที่สุดเลย ไม่มีใครรู้ใจฉันเท่านายซักกะคน ”
“ครับ…”
ไคเลอร์ได้แต่ตอบรับและเออออไปตาม วันนี้คนตัวเล็กอ้อนไม่หยุด น่าจะเพราะห่างกันมาหลายวัน
ในห้องนอนใหญ่เวลาต่อมา
วืด…วืด…
เสียงไดรท์เป่าผมดังเบาๆในห้องเงียบ ไคเลอร์เป่าผมให้คุณหนูอย่างเบามือ เสร็จก็นอนกอดกันบนเตียงนุ่ม
“อย่าไปไหนอีกนะเข้าใจมั้ย ”
หน้าเล็กแนบสนิทไปกับอกแกร่ง ไคเลอร์ถอนหายใจเบา เขาไม่กล้ารับป
