ภาคินมองหน้าหญิงสาวอย่างจับผิด มะนาวทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ หญิงสาวแสร้งก้มหน้าอ่านข้อมูลบนหน้าจอแลปท็อปต่อ
“ครับ รอสักครู่” ภาคินรับคำ แล้วเดินออกจากห้องไป
ครู่เดียวเขาก็กลับมา มะนาวรับถ้วยกาแฟจากเขามาจิบ แต่เพียงแค่จิบแรก หญิงสาวก็ทำท่าไอแค่กๆ
“อี๋! รสชาติเหมือนน้ำล้างชามเลยค่ะ พี่คินต้องไปชงมาให้นาวใหม่นะ”
มะนาวงอแงเหมือนเด็ก คนชงกาแฟมาให้เธอเองกับมือหลุบตามองถ้วยกาแฟแล้วหยิบขึ้นมา
“ครับ รอสักครู่นะครับ” ภาคินยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาถือถ้วยกาแฟออกจากห้องไป เพื่อไปชงกาแฟให้เธอใหม่ มะนาวมองตามแล้วยิ้มสะใจที่ได้แกล้งเขา พอภาคินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งพร้อมถ้วยกาแฟถ้วยใหม่ หญิงสาวก็ก้มหน้ายิ้มเยาะเย้ยสะใจ
ภาคินวางถ้วยกาแฟลงตรงหน้าหญิงสาว เขาถอยออกมายืนอยู่ใกล้ๆเธอ รอดูว่าเธอจะว่าอะไรอีก
มะนาวยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบอีกครั้ง แล้วเธอก็ทำกิริยาเหมือนเดิมคือ จิบแค่นิดเดียวแล้วก็หันมาส่งสายตาตำหนิให
