“ถึงชั้นสามสิบแปดแล้ว” ภาคินบอกแล้วยิ้มยั่ว เขาลูบแก้มเนียนที่แม้จะถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแล้ว แต่กลับแดงปลั่งขึ้นได้อีก เพราะเลือดลมสาวสูบฉีดจากการถูกกระตุ้นด้วยจูบของเขา
มะนาวยืนอึ้งอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะได้สติ หญิงสาวกัดปากตัวเอง แล้วรีบผลักเขาออกห่าง หญิงสาวก้มลงสำรวจตัวเองจัดชุดให้เรียบร้อย
“คนฉวยโอกาส”
“เป็นโอกาสที่น่าฉวยเอามากๆ แล้วพี่จะฉวยบ่อยๆนะครับ” ภาคินว่าแล้วก้มลงหอมแก้มแดงฟอดใหญ่
“พี่คิน!” มะนาวยกมือขึ้นกุมแก้ม มองเขาด้วยสายตาเอาเรื่อง
“ทำหน้าให้ดีๆ ทำตัวให้เป็นปกติ พี่จะปลดล็อกประตูลิฟต์แล้วนะ” ภาคินพยักหน้าให้มะนาวดูว่าเขาล็อกลิฟต์ไม่ให้เปิดได้อยู่ หญิงสาวกัดฟันแน่น มองเขาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะสูดลมหายใจลึก แล้วผ่อนออกช้าๆ ปั้นหน้าให้เรียบเฉย
ภาคินอมยิ้มกับท่าทางของมะนาว เมื่อเห็นว่าเธอเรียบร้อยแล้ว เขาจึงยื่นมือไปกดปลดล็อกประตูลิฟต์ เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก
