บทที่ 37 ง้อก่อนก็ได้

1716 คำ

คณะอักษรศาสตร์ “อย่าลืมทำรายงานนะคะ คะแนนเก็บรอบนี้ 10% มาจากรายงาน ดังนั้นขอให้นักศึกษาทุกคนตั้งใจทำงานนะคะ วันนี้พอแค่นี้เลิกเรียนได้ค่ะ” “ขอบคุณค่ะ/ขอบคุณครับ” ฉันเก็บของลงกระเป๋าสงสัยวันหยุดต้องไปห้องสมุดแล้วแหละเพราะรายงานที่ทำเกี่ยวกับวัฒนธรรมประวัติศาสตร์เลยจะลองค้นจากพงศาวดารจีนในห้องสมุดคณะเพราะที่นี่รวบรวมหนังสือหายากไว้ด้วย “กลับก่อนนะวันหลังมากินข้าวเที่ยงกันนะ” “ได้เลย วันหลังจะรีบมาให้เร็วกว่านี้” ฉันโบกมือลาสองแฝดปกติก็กินข้าวเที่ยงกันแหละแต่พอไปอยู่กับพี่ต้าร์ถ้ามีเรียนบ่ายเขาก็มาส่งฉันแบบทันเวลาฉิวเฉียดทำให้ไม่ได้ไปกินข้าวเที่ยงกับเพื่อน ระหว่างทางลงจากตึกเธอเดินสวนกับนักศึกษาคนอื่นปกติที่ไม่ปกติคือทุกคนต่างมองมาที่เธอกันหมด ร่างบางขมวดคิ้วแน่นมีอะไรที่เกี่ยวกับเธอรึเปล่านะ ทำไม่ทุกคนถึงมองมาที่เธอกันหมด “คนนั้นแหละ” “เอออยู่ปีสอง” บางคนถึงกับชี้ไม้ชี้มือมาทาเธอก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม