"ผมขออภัยคุณนายเป็นอย่างสูงเลยครับ ผมไม่รู้ว่าคุณนายเป็นภรรยาของท่านประธาน"
"ไม่ต้องเรียกฉันคุณนายหรอกค่ะ" ทีแบบนี้เรียกเราสะแก่เลย ไหนตอนนั้นบอกว่าเราเป็นเด็กไง
"ถ้างั้นผมขอเรียกคุณผู้หญิงนะครับ"
"ไม่ว่าคุณจะเรียกฉันแบบไหน ฉันยังคงยืนยันคำเดิม"
"เอาเป็นว่าผมยอมทำตามราคาที่ทางโรงงานตั้งไว้"
"ราคาไหนคะ เพราะมันมีอยู่สองราคา" เทวินและลักขณาถึงกับปลายตามองมาที่สโนไวท์พร้อมกัน เพราะเธอพูดเหมือนไม่แคร์ลูกค้าเลย แต่กลับกันตอนนี้คือลูกค้าแคร์เธอมาก
"ราคาที่คุยกันไว้ตอนแรกครับ ไม่ต้องลดราคาให้ผมก็ได้ แต่ทางโรงงานต้องเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิต"
"เรื่องนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ โรงงานของเราผ่านมอก."
"ผมเชื่อใจครับ เพราะผมก็เคยร่วมงานกับพวกคุณมาก่อน"
"หือ?" จากที่มองหน้าเธออยู่ เทวินหันไปมองหน้าลูกค้าทันที
"สินค้าเมื่อเดือนที่แล้วไงครับ เป็นสินค้าของผมเอง แต่ให้น้องเขยมาติดต่อ"
"ถ้างั้
