บทที่ 58

1351 คำ

เช้าวันต่อมา.. "ปล่อยค่ะพี่วิน" "นอนต่ออีกนิดสิ" "ฉันต้องไปซื้อยามากิน" "ยาอะไร" "ยาอะไรล่ะ!" เมื่อคืนนี้เขาไม่ได้จบแค่ครั้งเดียว เธอก็เลยเพลียมาก ถ้าออกไปตอนนั้นไม่แน่ว่าร้านขายยาจะยังเปิดอยู่ไหมดึกมากแล้วด้วย สโนไวท์ก็เลยรอให้เช้าก่อน เพราะยังมีตัวยาอีกหลายตัว ที่ช่วยยับยั้งการตั้งครรภ์ ถึงแม้ว่าจะมีเพศสัมพันธ์กันผ่านมาหลายชั่วโมง "อีกแค่ปีเดียวพี่ก็จะ 30 แล้ว พี่อยากมีลูก" "แต่ฉันยังไม่พร้อมนี่คะ" "พี่สัญญาถ้ามีลูกด้วยกันแล้ว เรายังอยากทำงานพี่ก็จะหาคนมาดูแลลูกให้" ผู้หญิงที่เก่งแบบเธอคงมีเรื่องเดียวที่เป็นกังวล "พี่ไม่เข้าใจฉันหรอก ปล่อยเลยนะ" กลัวว่าเธอจะงอนเทวินก็เลยยอมปล่อย "นั่นข้าวจะไปไหน" ลงมาถึงข้างล่างก็เห็นข้าวหอมเตรียมตัวจะออกจากบ้าน "เราจะออกไปทำงานแล้ว กว่าจะถึงบริษัทอีก" "ข้าวไม่รอไปพร้อมเราเหรอ" ที่จริงสโนไวท์แค่จะให้เทวินพาออกไปซื้อยา แต่พอลงมาก็เห็นว่าเพ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม