"ถอยออกไปนะ ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนข้างนอกเข้ามาช่วย"
"เดี๋ยวนะ..เธอบอกว่าท้องกับฉันไม่ใช่เหรอ ทำไมกลัว"
"คือว่าฉัน.."
"จะแก้ตัวว่ายังไง"
"ไม่มีอะไรจะแก้" เห็นใบหน้ายียวนกวนประสาทของเขาแล้ว ถึงแม้อธิบายไปคนแบบนี้ก็คงไม่ฟัง
"แน่ใจเหรอว่าไม่มีอะไรจะแก้? แต่ฉันเห็นว่ามีเยอะเลย" ดวงตาคมมองตั้งแต่หน้าอกลงไปถึงสิ่งที่หวงแหนของผู้หญิง แล้วก็มองขึ้นมาสบตาเจ้าของเรือนร่างนั้น
"ถ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว..ฉันขอตัว" หญิงสาวหันไปกำลังจะเปิดประตู แต่ช้ากว่าคนที่ยืนอยู่ด้านใน
"เอ๊ะนี่ี่คุณ! ช่วย.. อืมมม" ข้าวหอมกำลังจะตะโกนออกไปบอกทหารที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูแต่ก็ไม่ทันอีกนั่นแหละ เพราะตอนนี้เธอถูกเขาปิดปากไว้ด้วยปากของเขาเอง
กำปั้นเล็กทุบลงลำแขนแกร่งเพื่อหยุดเขา..แต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่สนใจ
"อืมม!" เธอพยายามกัดฟันไว้เพื่อไม่ให้เขารุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ด้านใน แต่ก็สู้แรงดันลิ้นของเทวาไม่ได้ จนตอนนี้ล
