มาถึงห้องข้าวหอมก็รีบล็อกประตูให้มิดชิดเข้าไว้ เขาเป็นผู้ชายไม่แปลกหรอกที่จะมือไวเพราะเธอก็เห็นอยู่ว่าเขาก็มือไวกับลูกสาวของเสนาเหมือนกัน แต่คนที่แปลกก็คือเธอดันไปปล่อยให้เขาลูบคลำ ไม่ใช่แค่ลูบคลำสิ เพราะเขาทำมากกว่านั้น
เช้าวันต่อมา.. ข้าวหอมไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไร แต่ที่รู้ตาเธอคงช้ำแน่
เธอเลือกเดินออกมารอรถที่หน้าปากซอยเหมือนเช่นเคย แต่ขณะที่รออยู่ก็เห็นรถคันหรูวิ่งผ่านป้ายรถเมล์ที่เธอยืนรอ และก็เห็นด้วยว่าใครนั่งอยู่หลังรถคันนั้น แต่คนในรถไม่แม้แต่จะหันมามอง จะว่าไม่เห็นก็คงไม่ใช่เพราะเธอยืนเด่นอยู่ขนาดนี้
ตอนเช้ารถเมล์จอดรับหลายป้าย กว่าจะมาถึงป้ายที่เธอรอที่นั่งก็เต็มหมดแล้ว หลายคนต้องยืนเบียดกันเพราะถ้าไม่งั้นก็คงไปทำงานสาย
จนรถเมล์คันนั้นมาจอดที่หน้าบริษัท
"น้องข้าวหอมจ๊ะวันนี้มีประชุม เตรียมน้ำให้พี่หน่อยนะ" ขึ้นมาถึงเธอก็ได้รับมอบหมายงานจากเลขา
"ได้ค่ะ" หญิ
