"คุณทวด" เสียงของเหลนทั้งแปดร้องเรียกดิษย์กับรสสุคนธ์ในวัยเก้าสิบแปดปีด้วยความความคิดถึง
"มากันแล้ว" เสียงของลูกหลานเหลนเปรียบเสมือนน้ำทิพย์ชโลมใจ ให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาในพลัน
"คิดถึงทวดดิษย์ ทวดโรส ที่สุดเลยค่ะ/คิดถึงทวดดิษย์ ทวดโรส ที่สุดเลยครับ" แคลร์ เคท คริสต์ เข้าไปสวมกอดบุคคลอันเป็นที่รักทั้งสอง
"ทวดก็คิดถึงแคลร์ เคท คริสต์ ลูก" ดิษย์มองเหลนทั้งสามด้วยสายตาอบอุ่นแฝงความคิดถึง ปลื้มปริ่มที่ได้เห็นเหลนทั้งสามที่ไม่ได้พบกันมาหนึ่งปี
"มาให้ทวดหอมที" รสสุคนธ์หอมแก้มเหลนทั้งสามด้วยความคิดถึงคะนึงหา
"ทวดดิษย์ ทวดโรส ไม่คิดถึงดินบ้างเหรอครับ"
"คิดถึงสิลูก ไม่ได้เจอกันตั้งสองอาทิตย์ มาๆ มาให้ทวดหอมที เพลง น้ำ ลม ไฟ มาให้ทวดกอดหน่อยลูก ตังเมด้วยลูก มาๆ" ภีมจะมาพาทุกคนมาหาดิษย์กับรสสุคนธ์เดือนละสองถึงสามครั้งเป็นประจำ ด้วยอยากให้ทั้งสองคนรู้สึกอบอุ่นหัวใจยามที่ได้อยู่กับลูก หลาน แล
