"พี่ซื้อจิ๊กซอว์มาฝากตังเมด้วยนะ หลายกล่องเลยละ แบบพันชิ้น สองพันชิ้น สามพันชิ้นก็มี ไว้กลับจากเขาใหญ่พี่เอาเข้าไปให้ที่บ้าน" มาวินนั่งคุยกับตังเมบนเนินดินที่มีต้นหญ้าปกคลุม ในขณะที่คนอื่นๆ เล่นหยอกล้อกับบรรดาเด็กน้อย
"ขอบคุณนะคะคุณมาวิน ชักอยากเห็นแล้วสิ" ดวงตาคู่สวยเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นอยากเห็นจิ๊กซอว์ที่มาวินซื้อมาฝากจากประเทศจีน
"ตังเมอยากละ....." มาวินชะงักเมื่อจู่ๆ เด็กหนุ่มวัยสิบสองวิ่งมาล้มตัวลงนอนโดยใช้ตักของตังเมต่างหมอน
"คุณไฟ มานอนอะไรตรงนี้คะ"
"เหนื่อย ขอนอนพักหน่อย นะเมจัง นะๆ" ไฟสบตาตังเม ออดอ้อนเหมือนอย่างเคย
"อยากนอนก็นอนค่ะ เมื่อกี้คุณมาวินจะพูดอะไรนะคะ" ตังเมยอมใจอ่อน ตามใจไฟเหมือนอย่างเคย
"พี่จะถามตังเม....."
"พี่มาวินจะกลับจีนเมื่อไหร่" ไฟเอ่ยถามแทรกขึ้นมา
"อีกสองเดือน ตังเมอยาก....."
"ทำไมคราวนี้พี่มาวินอยู่นาน ปกติเห็นกลับมาแค่อาทิตย์เดียว อย่างมากก็สอง
