"พี่เข้ามาอยู่ที่บ้านคุณไฟก็เพราะคุณปู่คุณย่าของคุณไฟ ทำให้พี่กับพ่อมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่ต้องระหกระเหินเร่ร่อน ได้มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง เพราะความเมตตาจากคุณทั้งสองแล้วก็คุณพ่อคุณแม่คุณไฟด้วยที่ให้พี่ได้เรียนหนังสือ ได้เรียนโรงเรียนดีๆ ทุกคนในครอบครัวคุณไฟเป็นผู้มีพระคุณของพี่กับพ่อ บุญคุณนี้มากมายเหลือเกิน ทั้งชาติพี่กับพ่อก็ไม่อาจตอบแทนได้หมด" ตังเมพูดถึงตนเองด้วยถ้อยคำเดิมๆ ขณะรอเครื่องดื่มที่สั่งไว้ เธอต้องการย้ำเตือนตนเองว่ามาจากที่ใด อย่าคิดใฝ่สูงให้เกินศักดิ์ ต้องรู้จักเจียมตัว และนี่ก็เป็นการปลอบใจตนเองวิธีหนึ่ง
"ไฟฟังเมจังมาตั้งแต่เด็กจนโต จนไฟจำได้ขึ้นใจแล้ว ตอนนี้ที่ไฟอยากรู้คือเมจังชอบพี่มาวินใช่ไหม"
"พี่ไม่เหมาะสมกับคุณมาวินหรอก ไม่มีอะไรเหมาะสมกันเลย เฟรย่าคือคนที่เหมาะสมกับคุณมาวินที่สุด เหมาะสมในทุกๆ ด้าน ส่วนพี่ไม่เหมาะสมกับใครทั้งนั้น อีกอย่างพี่ก็ไม่อยากได้ชื่อว่ากินบน
