"ใครมา" ดิน น้ำ ไฟ ละสายตาจากหน้าจอสมาร์ทโฟนเมื่อเสียงเคาะประตูห้องพักดังขึ้น
"เดี๋ยวเปิดเอง" ลมที่เพิ่งออกจากห้องน้ำและอยู่ใกล้ประตูที่สุดขันอาสาเปิดประตูห้องพักเอง
"หรือว่าคุณแม่" ไฟเดาว่าคนเป็นแม่จะมาไต่ถามเรื่องย้ายไปเรียนที่แคนาดา
"อ้าวพี่ตังเม มีอะไรหรือเปล่าครับมาซะดึกเลย" ลมเปิดประตูก็พบกับตังเมยืนตาละห้อยอยู่
"นอนกันหรือยังคะ" เมื่อเห็นลม รอยยิ้มบางๆ ก็ส่งไปให้
"ยังครับ พี่ตังเมมาหาไฟใช่ไหม"
"ค่ะ"
"หลับแล้ว" เสียงของไฟตะโกนออกมาจากในห้อง พร้อมเจ้าตัวที่กระโดดขึ้นเตียง ดึงผ้านวมมาคลุมทั้งตัวตั้งแต่ศีรษะจดเท้าจนมิด
"ถ้าคุณไฟหลับแล้วพี่ไม่กวนแล้วค่ะ ฝันดีนะคะ" นับเป็นครั้งแรกที่เธอถูกไฟเคืองโกรธจนไม่ยอมพูดกับเธอแบบนี้ ปกติแล้วแค่เธอง้องอนเพียงนิดก็จะได้เห็นรอยยิ้มทะเล้นๆ แล้ว แต่ครั้งนี้ไม่ว่าเธอจะพูดด้วยกี่คำก็ไม่ยอมพูดกับเธอแม้แต่คำเดียว มิหนำซ้ำจะหนีไปเรียนที่แคนาดาอีก ทำใ
