"ตังเม ตังเมไปไหนมาแต่เช้า เราเดินหารอบบ้านเลย" เพลงเดินหาตังเมรอบบ้านก็ไม่พบ ถามแม่บ้านจึงรู้ว่าออกไปซื้อของข้างนอก ยืนชะเง้อคอมอง เมื่อเห็นตังเมปั่นจักรยานเข้ามาจึงปรี่เข้าไปหาทันที
"พ่ออยากกินข้าวต้มมัด เราเลยออกไปซื้อมาให้ คุณเพลงหาเรามีอะไรเหรอ" เพียงได้ยินคนเป็นพ่อพูดว่าอยากกินข้าวต้มมัด ตังเมก็คว้าจักรยานปั่นออกไปซื้อให้ทันที ถึงแม้ร้านที่รสชาติอร่อยถูกปากจะอยู่ไกลออกไปเกือบสองกิโลเมตร เธอก็ยอมเหนื่อยเพื่อไปซื้อให้พ่อ มิหนำซ้ำวันนี้ร้านขายดีด้วยเป็นวันพระทำให้นึ่งขนมไม่ทัน จึงต้องนั่งรออีกเกือบชั่วโมงกว่าข้าวต้มมัดจะสุกได้ที่
"ตังเมรู้ยังว่าจะมีสตูดิโอเป็นของตัวเองแล้วนะ"
"สตูดิโออะไร?" ตังเมมีสีหน้างุนงง
"นึกแล้วเชียวว่ายังไม่รู้ ปกติเห็นแต่ป่วนคนอื่นไปทั่ว น้องชายเราก็รู้จักทำเซอร์ไพรส์สาวเหมือนกันนะเนี่ย แล้วยังสายเปย์อีกต่างหาก" เพลงยกยอน้องชายตนเองที่ทำตัวเป็นพ่อบุญทุ่ม ปกต
