"สตูดิโอพี่ตังเมคือสวย รูปนี้นายแบบหล่อสุด" น้ำเอ่ยชมหลังจากตังเมจัดวางผลงานศิลปะของตนตามมุมต่างๆ อย่างลงตัวเหมาะสม จนมาถึงภาพวาดสีน้ำรูปตนเอง
"โดโนแวนของคุณแฟนต่างหากหล่อสุด" แขนแข็งแรงข้างหนึ่งโอบเอวเล็กไว้อย่างแสนรัก ปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่แถวแก้มเนียนใสก่อนจะประทับจูบลงไปเบาๆ ใบหน้าสวยเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย แต่ก็กลบเกลื่อนด้วยการใช้มือหยิกคนตัวสูงให้รู้สึกเจ็บนิดๆ
"จะแหวะก็เสียดายอาหารเช้า" แคลร์ว่าอย่างหมั่นไส้ในความมั่นหน้าของน้ำ และคริสต์ที่แสดงความรักที่มีให้เพลงต่อหน้าทุกคน
"แต่ดูแล้วทุกอย่างทำในแบบที่ไฟชอบ" ดินมองไปรอบๆ โทนสี การตกแต่ง ล้วนถ่ายทอดตัวตนความเป็นไฟ เพลิงกัลป์
"นั่นดิ ตกลงทำให้พี่ตังเมหรือตัวเอง" ลมเห็นด้วยกับดิน
"เมจังชอบเหมือนไฟ" แคลร์เอ่ยขึ้นก่อนที่ไฟจะอ้าปากพูด ไม่ว่าไฟจะออกความเห็นอะไร ตังเมก็เห็นชอบด้วย และจบด้วยคำว่า คุณไฟชอบ พี่ก็ชอบ
"ไฟชอบเหม
