ขณะรับประทานอาหารกลางวัน ไฟผู้ซึ่งตื่นแต่เช้ามืด และไม่หลับไม่นอนมาตลอดการเดินทางก็เกิดอาการหลับกลางอากาศทั้งที่ยังมีข้าวอยู่ในปาก สร้างความขบขันให้กับทุกคน ต่างเอ็นดูยามที่เจ้าไฟจอมแสบพลังหมด ทุกคนจึงต้องปล่อยให้ชาร์จพลังให้เต็มที่ และรอไปรอมาเด็กน้อยวัยหกขวบก็นอนหลับเรียงรายพักเอาแรงบ้าง
เมื่อบ่ายแก่ตะวันคล้อยยอดไม้ไปไกล แดดร่มลมตก เด็กน้อยทั้งเก้าคนก็พร้อมที่จะไปยังฟาร์มม้า เดลเตรียมหมวก รองเท้าบูท ไว้ให้เด็กๆ อย่างพรั่งพร้อม โดยเป็นคนจัดหาจัดซื้อด้วยตนเอง เมื่อรู้ว่าหลานๆ จะมาเที่ยวหา
"หาเดล เดลๆ" ไฟหยิบร้องเท้าบูทของตนเองขึ้นมา เรียกหาปู่เดล
"ไม่เรียกเดลเฉยๆ ค่ะ เรียกปู่เดล ไหนไฟลองเรียกปู่เดลสิคะ" ยี่หวาค่อยๆ สอนให้ไฟเรียกขานอย่างถูกต้อง
"ปู่ เดล" ไฟพูดตามคนเป็นแม่ แต่ยังคงเว้นช่วงจังหวะการพูด
"ใช่ค่ะ ปู่เดล"
"ปู่เดล ปู่ ปู่เดล เดลๆ" ไฟค่อยๆ พูดตาม ก่อนจะวิ่งถือรองเท้าไปหาเดล แ
