“ไม่...ฉันไม่ปล่อยเธอหรอก” เขามองหญิงสาวอีกครั้ง ด้วยสายตาอ่อนโยน จริงจัง “ฉันจะแต่งงานกับเธอ”
ไคล์หายติดขัดขึ้นมาทันที ก่อนถามอย่างร้าวราน ร้อนรน เหมือนคนไร้สติ “เธอจะแต่งกับนายเหรอ”
“ใช่...เราจะแต่งงานกัน”
คำตอบของร็อกกี้ ทำให้ไคล์รู้สึกเจ็บปวดหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เขาล้วงล็อกเก็ตในกระเป๋าเสื้อออกมากำแน่น เป็นเพราะสิ่งนี้น่ะเหรอ ที่ทำให้เขาต้องเสียเธอไป
“ฉันขอคุยกับเธออีกครั้ง”
“เสียใจด้วย เธอไม่ต้องการคุยกับนาย และไม่ต้องการเจอกับนายอีกตลอดทั้งชาติ”
ไคล์ลดโทรศัพท์มือถือลง เขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ขณะจ้องมองไปยังรถคันที่แล่นตรงมาจากระยะไกลหลายร้อยเมตร ในรถคันนั้น มีหมอนั่นและหญิงสาวนั่งอยู่อย่างแน่นอน
“นั่นใช่มั้ย”
“ตามสัญญาญที่จับคลื่นได้ รถคันนั้นแน่นอนครับ”
“จอดรถ” ไคล์สายตากราดเกรี้ยว เปิดประตู ก้าวลงจากรถพร้อมล็อกเก็ตในมือ เขาเดินออกไปยืนรออยู่กลางถนน เพื่อขวางรถคันนั้นให้หยุด
