“พอเหอะ” หญิงสาวแตะอกชายหนุ่มเพื่อบอกให้เขาออกห่างจากตัวเธอซะ เพราะเวลานี้ หัวใจของเธอแทบจะระเบิดแล้ว “อย่าทำให้ฉันเข้าใจผิดอีกเลย ปล่อยฉันเถอะไคล์”
“ไม่ ผมไม่ปล่อย คุณต้องชดใช้ให้ผม ให้สาสมกับที่พ่อของคุณได้ทำไว้”
“แล้วคุณจะมีความสุขใช่ไหม”
“ถูกต้อง” น้ำเสียงของเขาจริงจังแต่ล้นความเจ้าเล่ห์ เขาขยับใบหน้าเข้าใกล้ใบหน้าสวย สายตาคู่นั้นจ้องมองเธออย่างกับจะกลืนกิน เขามีแผนอะไรอีก
“ไคล์”
“คุณจะต้องชดใช้ให้ผมตลอดชีวิตของคุณเลยล่ะ”
“อือ...” หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเจ้าคิดเจ้าแค้นและเห็นแก่ตัวขนาดนี้ “ใจร้ายที่สุดเลย คุณเป็นคนที่ใจร้ายใจดำ โหดเหี้ยมอำมหิต...”
เขาจูบปิดปากเธออีกครั้ง เพื่อให้เธอหยุดด่าเขา แต่คราวนี้ เธอเป็นฝ่ายผละจากริมฝีปากร้ายๆ นั่นเสียเอง ด้วยทนไม่ไหวที่ชายหนุ่มที่เธอมอบหัวใจทั้งดวงให้ ยังเป็นคนที่จมอยู่กับความแค้นไม่เลิก
เธอไม่ได้โกรธเกลียดเขาเลยแม้
