บทที่ 29 ถ้าเทียบกันยังน้อยไป

1444 คำ

"ไม่เจ็บหรอกริน" ผมพูดด้วยเสียงแหบพร่าคล้ายคนหื่นกาม หรือบางทีผมอาจจะหื่นจริงๆ น้ำรินที่อยู่ในชุดเจ้าสาวเธอสวย แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยิ้มให้ผมก็ตาม เสียดายที่เจ้าบ่าวไม่ใช่ผม! "ไม่เอาเสี่ย ฮึกๆอย่าทำรินเลยนะคะรินท้องอยู่ อย่าทำร้ายรินเลยนะ" น้ำรินส่ายหน้าไปมาพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา เหอะ! ในที่สุดเธอก็พูดออกมา เธอพูดในสิ่งที่ผมอยากจะฟัง "แล้วไง" ผมสูดดมแก้มเนียนแล้วถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าดังเดิม หรืออาจจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ "อย่าทำริน ฮึก รินท้อง" น้ำรินยังคงส่ายหน้าไปมา ปากของเธอยังหนักเหมือนเดิมผมจึงโลมเลียที่ซอกหูให้เธอรับรู้ว่าผมทำจริง "แป๊บเดียวน่าริน ดีซะอีกมีอะไรกันตอนท้อง คงรู้สึกแปลกไปอีกแบบ" ผมลากเสียงแหบแห้งให้เหมือนคนโรคจิตมากกว่าเก่าพร้อมกับลากไล้มือหนาไปที่ลำคอระหง "รินท้องลูกของเสี่ยนะคะ ขอร้องเถอะค่ะอย่าทำร้ายเขา รินจะไม่ไปวุ่นวายกับเสี่ยอีก รินจะไม่แสดงตัวจะไม่ให้ลูกมะ...อื้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม