ฉันรู้ตัวว่านั่งอยู่บนรถแต่ไม่รู้ว่ากำลังจะเดินทางไปไหน ใครเป็นคนพาไปก็ไม่รู้ ตอนนี้ใจของฉันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เพราะฉันโดนมัดมือไว้ข้างหลัง รวมถึงมัดข้อเท้าไว้ด้วย สรุปคือฉันไม่สามารถหนีไปไหนได้
ฉันกลัว ฉันเป็นห่วงลูกที่อยู่ในท้อง กลัวทุกสิ่งทุกอย่าง...
การเดินทางที่ค่อนข้างยาวนานทำให้ฉันเผลอหลับ อาจจะเพราะว่าเพลียจากการตื่นเช้า หรือเหนื่อยจากงานแต่งช่วงเช้า หรืออาจจะเพราะอาการแพ้ท้องที่ชอบง่วงอยู่บ่อยครั้ง
แล้วฉันก็สะดุ้งตื่นเมื่อรถหยุดลงพร้อมกับเสียงเปิดประตูรถ และมีคนมาอุ้มฉันขึ้น เชื่อเถอะว่าฉันน่ะไม่กล้าโวยวายหรือดิ้นให้หลุดหรอก เพราะฉันกลัวคนที่อุ้มฉันอยู่ทุ่มฉันลงกับพื้น
"อะ ถึงมืออย่างปลอดภัย" เสียงผู้ชายคนหนึ่งพูดพร้อมกับวางฉันลงบนอะไรสักอย่างที่นุ่มๆ อาจจะเป็นฟูกนอน โซฟาหรือไม่ก็เตียงนอน
"ทำเมียกูแบบนี้เลยเหรอวะ" เสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้ฉันรู้ได้ทันทีเลยว่าใครที่ทำแบบนี้กับฉ
